•  
  •  

  •  
     
     
     
     
     
     
     
  •  

Zilver tijdens Lithuanian Open 2013

Geschreven door Gayle Mahulette.

Op donderdag 6 juni ben ik samen met Vincent de Vries en Alida Chen vertrokken naar Litouwen voor het toernooi: Lithuanian Open 2013. Wij zijn met de auto naar Weeze in Duitsland gereden en zijn daar op het vliegtuig gestapt naar Vilnius, Litouwen. De vlucht duurde ongeveer 3½ uur. We hadden geluk dat het vliegtuig genoeg plaatsen over had, zo konden we alle drie een rij van drie stoelen in beslag nemen en languit liggen slapen. Eenmaal aangekomen in Vilnius was het net zo’n lekker weer als in Nederland. We zaten lekker in de zon te wachten op de bus naar het centraal station. De buschauffeur kon geen Engels en zei dus ook geen woord terug op onze vragen of dat deze bus naar het station ging en hoe we moesten betalen… Het enige wat hij deed was wegkijken en diep zuchten, rare chagrijnige man. Gelukkig zat er een vrouwtje die goed Engels kon en ons vertelde wat we moesten weten. Op het centraal station namen we de tourbus naar Kaunas, een reis van ongeveer anderhalf uur. Het busstation is naast het Ibis hotel waar wij sliepen, een prima hotel. We werden opgevangen door de coach, Chris Vlaar en Alex Vlaar die eerder die dag de kwalificatie had gespeeld.

Mijn eerste wedstrijd speelde ik vrijdag om 13:10 uur single tegen een Oekraïense, Hrystyna Dzangobekova. In de hal was geen mogelijkheid om op banen warm te spelen, dus het was even wennen aan de baan. De eerste set ging redelijk gelijk op, deze set won ik met 21-15. De tweede set kreeg ik de shuttle telkens niet goed in het achterveld, waardoor zij veel kon aanvallen. Na het verlies in de tweede set met 10-21, won ik de derde set met 21-11. In de tweede ronde moest ik meteen tegen de als eerste geplaatste Russin, Ksenia Polikarpova. De eerste set verloor ik met 21-10, zij speelde snel en was vast in haar slagen. In de tweede set lukte het om meer punten te pakken en werd het 21-17. Om met het spel en tempo om te kunnen gaan op dit niveau is het erg belangrijk om veel wedstrijden te spelen tegen dit soort speelsters. Ik heb de wedstrijd dan wel verloren, maar ben weer een goede ervaring rijker. Al mijn wedstrijden zijn opgenomen met een videocamera, zodat ik na het toernooi kan analyseren en kan zien waar mijn aandachtspunten liggen.
 
In de avond speelde ik voor het eerst damesdubbel met Alida Chen. We moesten tegen twee Poolse meiden. De eerste set was heel erg spannend! We speelden de verlenging tot 28-26(max. verlenging is tot de 30), gelukkig in ons voordeel! In de tweede set zaten we beter in ons spel en speelden we onze tegenstanders snel weg met 21-12. In de kwartfinale, die zaterdag gespeeld werd, moesten we tegen twee meiden uit Litouwen. Zij waren niet erg sterk, dus Alida en ik stroomde door naar de halve finale door in twee sets te winnen met 21-12/21-13. Wij wisten dat ons in de halve finale nog een zware partij stond te wachten. Onze tegenstanders waren de Litouwse Akvile Stapusaityte en de Deense Anne Hald Jensen. Akvile speelt al meerdere jaren competitie in de Nederlandse eredivisie en werd uiteindelijk de winnares in de damessingle van dit toernooi door te winnen van haar dubbelpartner Anne. Vier single spelers die tegen elkaar gaan dubbelen, nou dat belooft lekkere lange rally’s. En dat werd het ook, er zat zelfs een rally tussen van 74 slagen! De eerste set verloren Alida en ik met 21-15, we wisten dat we veel beter konden spelen. In de tweede set deden we dit ook en daardoor wonnen wij de set met 21-13. In de derde set hielden we ons spel vast en wonnen we met 21-11. Op zondag moesten we in de finale tegen de eerste geplaatste Russen, mijn tegenstandster in de single, werd nu mijn tegenstandster in de damesdubbel. Alida en ik kwamen niet onder de sterke aanval van de Russen uit. Zij waren vaardiger en konden het tempo goed maken. Wij verloren helaas met 10-21/13-21. We hebben een leuke medaille gewonnen en hebben weer veel geleerd.

Na de prijsuitreiking zijn we rond 11 uur meteen naar huis gereden, want we hadden nog een lange rit voor de boeg. Flink balen dat er dikke file stond en delen van de weg onder water stond, waardoor we vertraging opliepen. Na veel pogingen om in slaap te vallen, leuke spelletjes gedaan te hebben en met volle borst mee te hebben gezongen met onder anderen: ‘I will always love youuuu’, van Whitney Housten, zijn we na 16 ½ uur rijden eindelijk thuis gekomen. De reis was gezellig, maar ook erg vermoeiend dus ik was blij dat ik weer in mijn eigen bedje kon slapen.

Aanstaande zaterdag 15 juni, speel ik alweer het volgende toernooi met mijn team van BC Amersfoort: de Carlton Cup 2013. Hier gaan we onze titel proberen te verdedigen in Alphen aan den Rijn!   

  400 Characters left

 

CONTACT  |  Gayle Mahulette ©2012-2018, Alle rechten voorbehouden  |  DISCLAIMER