•  
  •  

  •  
     
     
     
     
     
     
     
  •  

Kwart finale in Griekenland, Hellas International

Geschreven door Gayle Mahulette.

Van donderdag 15 t/m zondag 18 mei werd de Hellas International in Sidirokastro, Griekenland gehouden. Donderdagochtend vloog ik naar Thessaloniki met een tussenstop in Wenen. Aangekomen op de airport in Griekenland, moest ik op de bus wachten die pas anderhalf uur later naar het hotel zou rijden. Gelukkig had ik gezelschap van twee Nederlandse spelers Nick Fransman en Jordy Hilbink. De andere Nederlandse spelers Justin Teeuwen en Mark Caljouw waren al een dag eerder aangekomen. Na anderhalf uur rijden, kwamen we eindelijk in het hotel aan en gingen we op zoek naar wat eten. We merkten al gauw dat het een klein dorpje was met weinig verschillende soorten restaurants en aten de komende dagen telkens bij het zelfde gezellige restaurantje. Het hotel was op 2 minuten loop afstand van de hal, die naast een mooie kerk stond. 

Vrijdagmiddag speelde ik mijn eerste wedstrijd tegen een Servische. Ik zat goed in de wedstrijd en kon de winst pakken met 21-15/21-12. Een goede opwarmer voor de volgende partij die avond. Ik had verwacht om de volgende wedstrijd tegen de als 8e geplaatste Russin te spelen waar ik eerder in Estland ook tegen had gespeeld, maar ze had verloren van een Hongaarse die nu mijn tegenstander werd.  De eerste set tegen de Hongaarse won ik redelijk snel met 21-12. In de tweede set ging de stand gelijk op, uiteindelijk kon ik in twee sets de winst pakken met 21-18. 

De volgende ochtend speelde ik de kwart finale tegen de als eerste geplaatste Bulgaarse Zetchiri, de uiteindelijke winnares van het toernooi. In de eerste set had ik moeite met haar spel en wist ik niet zo goed hoe ik daarop moest reageren, ik verloor met 11-21. In de tweede set bleef zij hetzelfde spelen, nu had ik hier wel een antwoord op en daardoor ging het in de tweede set een stuk beter. Jammer dat ik er net geen 3e set uit wist te slepen, maar ik ben blij met mijn spel in de tweede set en een kwartfinale behaald te hebben.
 
De terugreis was een drama… Ik vloog samen met Justin en Mark terug naar Nederland. We zaten al in het vliegtuig klaar om te vertrekken, maar uiteindelijk bleven we nog meer dan een uur stil staan. Hierdoor zouden we waarschijnlijk onze overstap in Wenen gaan missen… Tijdens de vlucht zouden de stewardessen informatie geven over de verschillende overstappen, nou… alle overstappen werden genoemd behalve die naar Amsterdam. Wij wisten dus helemaal niet of wij nog kans hadden om onze vlucht te halen. Erg vervelend allemaal en daarnaast maakte de hysterische baby naast ons de vlucht nog iets irritanter… Ondanks dat we in ons achterhoofd al wisten dat we de vlucht niet meer zouden halen, trokken we na de landing toch nog een sprint in de hoop dat het vliegtuig er nog stond. Maar helaas… we kregen bij de servicedesk te horen dat we waarschijnlijk pas de volgende ochtend konden vliegen, waar we natuurlijk helemaal geen trek in hadden. Gelukkig kregen we later te horen dat we die avond nog mee konden met een directe vlucht naar Amsterdam. Eindelijk op Schiphol aangekomen, hoopten we snel onze koffers te kunnen pakken en richting huis te gaan, maar… je raad het al… Ja hoor, de koffers van Justin en Mark waren niet aangekomen. Na bij de bagageclaim te zijn geweest, snel met Justin naar de trein gerend, maar ook hier zat het ons niet mee. De trein reed niet… Ik was pas ’s nachts thuis gekomen en helemaal kapot. Maandag even bijgekomen, maar nu weer aan het trainen. Aanstaande zaterdag 24 mei is de Carlton GT Cup in Epe, hier doe ik aan mee met mijn team BC Amersfoort. Eens kijken of we de titel van vorig jaar kunnen verdedigen. 


  400 Characters left

 

CONTACT  |  Gayle Mahulette ©2012-2018, Alle rechten voorbehouden  |  DISCLAIMER